Τρίτη 28 Απριλίου 2009
Δευτέρα 27 Απριλίου 2009
ΝΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΕΠΤΑΝΗΣΑ
ΚΕΡΚΗΡΑ
ΖΑΚΙΝΘΟΣ
ΙΘΑΚΗ
ΠΑΞΗ
ΑΝΤΙΠΑΞΗ
ΛΕΥΚΑΔΑ
ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ
ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ
ΡΟΔΟΣ
ΠΑΤΜΟΣ
ΚΑΣΟΣ
ΤΗΛΟΣ
ΣΥΜΗ
ΛΕΡΟΣ
ΝΙΣΥΡΟΣ
ΧΑΛΚΗ
ΛΕΙΨΟΙ
ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ
ΦΟΛΕΓΑΝΔΡΟΣ
ΛΕΒΗΘΑ
ΑΝΤΙΠΑΡΟΣ
ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ
ΑΝΔΡΟΣ
ΚΥΚΛΑΔΕΣ
ΚΥΘΝΟΣ
ΣΙΚΙΝΟΣ
ΑΝΑΦΗ
ΚΙΜΩΛΟΣ
ΑΝΔΡΟΣ
ΤΗΝΟΣ
ΜΥΚΟΝΟ
ΝΑΞΟΣ
ΑΜΟΡΓΟΣ
ΘΗΡΑ
ΙΟΣ
ΠΑΡΟΣ
ΣΥΡΟΣ
ΚΕΑ
ΣΕΡΙΦΟΣ
ΣΥΘΝΟΣ
ΜΗΛΟΣ
ΣΠΟΡΑΔΕΣ
ΣΚΙΑΘΟΣ
ΣΚΟΠΕΛΟΣ
ΑΛΟΝΗΣΟΣ
ΘΑΣΟΣ
ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ
ΛΗΜΝΟΣ
ΛΕΣΒΟΣ
ΣΚΥΡΟΣ
ΧΙΟΣ
ΣΑΜΟΣ
ΚΡΗΤΗ
ΚΗΠΡΟΣ
ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΣ
ΚΕΡΚΗΡΑ
ΖΑΚΙΝΘΟΣ
ΙΘΑΚΗ
ΠΑΞΗ
ΑΝΤΙΠΑΞΗ
ΛΕΥΚΑΔΑ
ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ
ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ
ΡΟΔΟΣ
ΠΑΤΜΟΣ
ΚΑΣΟΣ
ΤΗΛΟΣ
ΣΥΜΗ
ΛΕΡΟΣ
ΝΙΣΥΡΟΣ
ΧΑΛΚΗ
ΛΕΙΨΟΙ
ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ
ΦΟΛΕΓΑΝΔΡΟΣ
ΛΕΒΗΘΑ
ΑΝΤΙΠΑΡΟΣ
ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ
ΑΝΔΡΟΣ
ΚΥΚΛΑΔΕΣ
ΚΥΘΝΟΣ
ΣΙΚΙΝΟΣ
ΑΝΑΦΗ
ΚΙΜΩΛΟΣ
ΑΝΔΡΟΣ
ΤΗΝΟΣ
ΜΥΚΟΝΟ
ΝΑΞΟΣ
ΑΜΟΡΓΟΣ
ΘΗΡΑ
ΙΟΣ
ΠΑΡΟΣ
ΣΥΡΟΣ
ΚΕΑ
ΣΕΡΙΦΟΣ
ΣΥΘΝΟΣ
ΜΗΛΟΣ
ΣΠΟΡΑΔΕΣ
ΣΚΙΑΘΟΣ
ΣΚΟΠΕΛΟΣ
ΑΛΟΝΗΣΟΣ
ΘΑΣΟΣ
ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ
ΛΗΜΝΟΣ
ΛΕΣΒΟΣ
ΣΚΥΡΟΣ
ΧΙΟΣ
ΣΑΜΟΣ
ΚΡΗΤΗ
ΚΗΠΡΟΣ
ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΣ
Παρασκευή 24 Απριλίου 2009
Τετάρτη 22 Απριλίου 2009
ΛΙΜΝΗ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Μύθοι και δοξασίες
Λίμνη Αγιου βασιλειου η λιμνη λαγκαδα η λιμνη Κορωνια , οι τρεις ονομασίες της λίμνης, όμως από πού προέρχονται αυτές; Οι δυο πρώτες, όπως προδίδει και το όνομα τους, προέρχονται από δύο χωριά που βρίσκονται κοντά στην λίμνη ενώ η τρίτη βασίζεται σε έναν μύθο
Υπάρχουν δύο εκδοχές για το πώς πήρε το όνομα της η λίμνη. Κατά την πρώτη εκδοχή: κάποια βασίλισσα, το όνομα της οποίας ήταν Κορώνεια, ήθελε να διασχίσει την λίμνη μαζί με την μεγάλη της συνοδεία και μεγάλο πλήθος ζώων. Κατά την διάρκεια της πορείας όμως ο πάγος στην λίμνη έσπασε και τα ζώα με τα φορτία που μετέφεραν βρήκαν άδοξο τέλος στον πάτο της λίμνης. Ευτύχημα ήταν ότι σώθηκε η βασίλισσα και όταν πέρασε την λίμνη θεώρησε χρέος της να βαφτίσει το χωριό που βρισκόταν στην όχθη, Κορώνεια (στην συνέχεια μετονομάσθηκε Άγιος Βασίλειος) από όπου έπειτα πήρε το όνομα της και η λίμνη.
Η δεύτερη εκδοχή λέει: ότι καθώς κάποια βασίλισσα περνούσε από την λίμνη ο πάγος που κάλυπτε την λίμνη έσπασε και η κορώνα της βασίλισσας έπεσε στην λίμνη έτσι προέρχεται και το όνομα της λίμνης.
Μύθοι και δοξασίες για την λίμνη
Νεράιδες: Στη λίμνη σύμφωνα με ένα μύθο κάθε πρωί κατέβαιναν από το βουνό νεράιδες και έκαναν μπάνιο. Όταν τελείωναν έστηναν χορό και μετά εξαφανίζονταν πάλι πάνω στα βουνά και ίσως κάποιος τυχερός να κατάφερνε να τις δει. Αν τις έβλεπες δεν έπρεπε να τις μιλήσεις γιατί αν έπιανες κουβέντα με κάποια από αυτές θα έχανες την μιλιά σου. Πολλές φορές, λόγω της δουλειάς τους, πολλοί ψαράδες κατάφερναν να τις δουν και αν κάποιος κατάφερνε και έκλεβε κάτι από μια νεράιδα τότε αυτήν τον ακολουθούσε και τον παντρεύονταν. Υπήρχε και μια ιστορία για κάποιον που κατάφερε να κλέψει το μαντίλι μιας νεράιδας και τότε αναγκασμένη τον παντρεύτηκε και έκαναν τρία παιδιά, όταν όμως με τα χρόνια η νεράιδα κατάφερε και βρήκε το μαντίλι της έφυγε από το σπίτι και γύρισε στα βουνά με τις υπόλοιπες του είδους της.
Ο πύργος του Αγίου Βασιλείου: Παλιά που η λίμνη πάγωνε κάθε χειμώνα, το ιππικό του Ευαγγελισμού πέρασε πάνω από την παγωμένη λίμνη και όταν έμαθαν τι είχαν κάνει παραξενεύτηκαν που δεν έσπασε ο πάγος και να πνιγούν. Αυτοί ήταν που έχτισαν τον πύργο, αλλά όχι με τσιμέντο αλλά με ένα άλλο υλικό τόσο ανθεκτικό που δεν μπορούσες να ξεκολλήσεις ούτε μια πέτρα.
Ο πύργος του Αγίου Βασιλείου: Παλιά που η λίμνη πάγωνε κάθε χειμώνα, το ιππικό του Ευαγγελισμού πέρασε πάνω από την παγωμένη λίμνη και όταν έμαθαν τι είχαν κάνει παραξενεύτηκαν που δεν έσπασε ο πάγος και να πνιγούν. Αυτοί ήταν που έχτισαν τον πύργο, αλλά όχι με τσιμέντο αλλά με ένα άλλο υλικό τόσο ανθεκτικό που δεν μπορούσες να ξεκολλήσεις ούτε μια πέτρα.
Γιορτές και παραδόσεις
Γιορτή Αγίου Νικολάου (πώς γινόταν στον Άγιο Βασίλειο): Ο Άγιος Νικόλαος, προστάτης των ναυτικών, γιορταζόταν όπως είναι φυσικό στη λίμνη. Την ημέρα της γιορτής οι ψαράδες πήγαιναν με τις βάρκες στην λίμνη και ψάρευαν, τα ψάρια που έπιαναν τα μαγείρευαν σε ένα ταψί. Αυτό το φαγητό λεγόταν Ταβάς και γινόταν κυρίως στη γιορτή του Αγίου Νικολάου.
Τώρα: Κατά την γιορτή ο σύλλογος ψαράδων και οι κάτοικοι του χωριού συγκεντρώνονται στην λίμνη και οι πρώτοι στήνουν πάγκους και προσφέρουν στον κόσμο κονιάκ και λουκούμια.
Γιορτές και παραδόσεις
Τα Φώτα: Τα Φώτα οι κάτοικοι του χωριού κατέβαιναν στην λίμνη με τις βάρκες και σχημάτιζαν έναν μεγάλο κύκλο με τις βάρκες. Η βάρκα με τον παπά βρισκόταν έξω από τον κύκλο. Όταν ο παπάς έριχνε τον σταυρό, στο κέντρο του κύκλου και οι νεαροί που ήταν στις βάρκες γύρω-γύρω βουτούσαν να τον πιάσουν. Αυτός που έπιανε τον σταυρό θα γυρνούσε όλο το χωριό και θα μάζευε λεφτά.
Το ψάρεμα στην λίμνη
Γρίπος: Ο γρίπος είναι τρόπος ψαρέματος που χρησιμοποιούσαν οι ψαράδες τόσο στη λίμνη Κορώνεια όσο και στη Βόλβη. Τον γρίπο τον έριχναν βαθιά μέσα στη λίμνη με βάρκα με τρόπο που να σχηματίζει κοιλιά. Για να τον τραβήξουν τον γρίπο πήγαιναν 7-8 ψαράδες. Ο γρίπος χρησιμοποιούταν για γριβάδια, περκιά, πεταλούδες, τούρνες, χέλια, γουλιανούς, μεγάλα τσιρόνια και λεστιά και μπορούσε να αντέξει μέχρι και 18 κιλά.
Οι ψαράδες για να αναγνωρίζουν εύκολα τις περιοχές, τις χώρισαν σε τοποθεσίες και έδωσαν ένα όνομα σε κάθε μία.
Μπουγδάνα
Λασπούδα
Καβάκια
Τζιγαρίδα
Χάγκερι
Γιαμαλί
Κούτσουρο
Ασπρόχωμα
Γκάντιν
Μαριγούδα
Καρπούσκα
Καϊνάκι
Ναυτιλιά
Μαρόνια
Γκρέμνα
Σκαλόματα
Κόκκαλα
Ζεστά-νερά
Μπουρουβάνα
Καρακόβα
Πύργος
Τοπ-καραγάτς
Ντεμιρλί
Αλή-μπέη
Καλιακούδ
Σάρκο
Γουρουνάς
Πασάζ-μάκι
Κούτλος
Στραβό-δέντρο
Τσιφλικούδα
Πολυέλεα
Νταγιάν
Σουβάτ
Κάστανα-ντραγάνα
Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ
Ο Παρθενώνας, ναός χτισμένος προς τιμήν της Αθηνάς, προστάτιδας της πόλης της Αθήνας, υπήρξε το αποτέλεσμα της συνεργασίας σημαντικών αρχιτεκτόνων και γλυπτών στα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα. Η εποχή της κατασκευής του συνταυτίζεται με τα φιλόδοξα επεκτατικά σχέδια της Αθήνας και της πολιτικής κύρους που ακολούθ ησε έναντι των συμμάχων της κατά την περίοδο της αθηναϊκής ηγεμονίας
Ο Παρθενώνας αποτελεί το λαμπρότερο μνημείο της αθηναϊκής πολιτείας και τον κολοφώνα του δωρικού ρυθμού. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 448/7 π.Χ. και τα εγκαίνια έγιναν το 438 π.Χ. στα Μεγάλα Παναθήναια, ενώ ο γλυπτός διάκοσμος περατώθηκε το 433/2 π.Χ. Σύμφωνα με τις πηγές, οι αρχιτέκτονες που εργάστηκαν ήταν ο Ικτίνος, ο Καλλικράτης και πιθανόν ο Φειδίας, που είχε και την ευθύνη του γλυπτού διάκοσμου. Είναι ένας από τους λίγους ολομάρμαρους ελληνικούς ναούς και ο μόνος δωρικός με ανάγλυφες όλες του τις μετόπες. Πολλά τμήματα του γλυπτού διακόσμου, του επιστυλίου και των φατνωμάτων της οροφής έφεραν γραπτό διάκοσμο με κόκκινο, μπλε και χρυσό χρώμα. Χρησιμοποιήθηκε πεντελικό μάρμαρο, εκτός από το στυλοβάτη που κατασκευάστηκε από ασβεστόλιθο.
Οι μετόπες της ανατολικής πλευράς απεικονίζουν τη Γιγαντομαχία. Στην δυτική παριστάνεται Αμαζονομαχία, στη νότια Κενταυρομαχία και στη βόρεια σκηνές από τον Τρωικό πόλεμο. Η ζωφόρος απεικονίζει την πομπή των Παναθηναίων, την πιο μεγάλη θρησκευτική γιορτή των αρχαίων Αθηνών, και περιλαμβάνει μορφές θεών, ζώων και περίπου 360 μορφές ανθρώπων. Τα δύο αετώματα του ναού απεικονίζουν σκηνές από την μυθολογία: πάνω από την κύρια είσοδο του ναού, στα ανατολικά, την γέννηση της Αθηνάς και στην δυτική πλευρά την διαμάχη Αθηνάς και Ποσειδώνα για την κατοχή της αττικής γης. Αν και ο ναός αυτός διέφερε από άλλους δωρικούς ναούς όσον αφορά στην έκταση της διακόσμησής του, παρόλα αυτά η διακόσμηση αυτή δεν επηρέαζε την ενότητα του συνόλου, έτσι ώστε να δημιουργείται μια ισορροπημένη, ιδανική αρχιτεκτονική μορφή.
Δωρικός Ρυθμός ονομάζεται στην αρχαία ελληνική αρχιτεκτονική και ειδικότερα στη ναοδομία ο ρυθμός εκείνος, που διακρίνεται για τη λιτότητα, την αυστηρότητα και τη μνημειακότητά του από τον πιο διακοσμητικό Ιωνικό Ρυθμό. Xαρακτηριστικά στοιχεία του είναι οι δίχως βάση κίονες, τα λιτά κιονόκρανα, η αποκαλούμενη δωρική ζωφόρος με τρίγλυφα και μετόπες, και γείσο διαφορετικής τομής. Στις ορατές επιφάνειες του κτηρίου συνήθως εφαρμόζεται ιδιαίτερης μορφής διάκοσμος.
Οι απαρχές του Δωρικού Ρυθμού πιστεύεται ότι βρίσκονται στο Άργος και την Κόρινθο, δύο σημαντικά δωρικά κέντρα τέχνης κατά τη Γεωμετρική Περίοδο (8ος αι. π.Χ.). Ωστόσο από τά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα τόσο πρώιμης εποχής δεν έχουν σωθεί, αφού μάλιστα για την κατασκευή τους θα πρέπει να είχε χρησιμοποιηθεί κυρίως ξύλο
Από την ανέγερση ως σήμερα.
Η πρώτη καταστροφή του ναού έγινε το 267 μ.Χ. από τους Έρουλους (ένα λαό σκανδιναβικής προέλευσης), οι οποίοι κατέλαβαν την Αθήνα και πυρπόλησαν τον Παρθενώνα. Καταστράφηκε η αρχική στέγη, ολόκληρη η εσωτερική κιονοστοιχία, ενώ έπαθαν σοβαρές ζημιές οι τοίχοι του σηκού. Περίπου εκατό χρόνια αργότερα έγιναν κάποιες διορθώσεις, όχι και τόσο πετυχημένες, την περίοδο που ήταν αυτοκράτορας ο Ιουλιανός ο Παραβάτης.
Το 529 μ.Χ. ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ιουστινιανός διατάζει το κλείσιμο των φιλοσοφικών σχολών της αρχαιότητας. Οι φιλόσοφοι εγκαταλείπουν την Αθήνα η οποία μετατρέπεται σε μικρή και ασήμαντη επαρχιακή κωμόπολη. Ο Χριστιανισμός επιβάλλεται και ο Παρθενώνας γίνεται εκκλησία της του Θεού Σοφίας. Το 1205 μ.Χ. οι Φράγκοι καταλαμβάνουν την Αθήνα και ο Παρθενώνας γίνεται ο καθεδρικός ναός του.
Το 1456 μ.Χ. ο Τούρκος Ομάρ Τουραχάν, στρατηγός του Μωάμεθ, κυριεύει την Αθήνα και ο Παρθενώνας μετατρέπεται σε τζαμί. Το 1674 ο Charles-Francois Olier μαρκήσιος De Nointel επισκέπτεται την Αθήνα με το ζωγράφο Jacques Carrey στην ακολουθία του. Ο Carrey έκανε λεπτομερή σχέδια του Παρθενώνα και των γλυπτών. Τα σχέδια αυτά είναι ανεκτίμητα, γιατί απεικονίζουν λεπτομερειακά τον Παρθενώνα λίγο πριν από την καταστροφή του.
Το 1687 ο βενετσιάνικος στρατός με το Μοροζίνι πολιορκεί τους Τούρκους που βρίσκονταν στην Ακρόπολη. Μια οβίδα έπεσε στον Παρθενώνα, που χρησιμοποιούταν ως πυριτιδαποθήκη και προκάλεσε έκρηξη με αποτέλεσμα την ανατίναξη του κτιρίου, μεγάλα τμήματα του οποίου καταστράφηκαν ή εκσφενδονίστηκαν. Ο Μοροζίνι τελικά κυρίευσε την Ακρόπολη και στην προσπάθειά του να κλέψει κάποια γλυπτά προκάλεσε κι άλλες ζημιές. Τον επόμενο χρόνο ο Μοροζίνι εγκατέλειψε την Αθήνα και επέστρεψαν οι Τούρκοι. Οι ζημιές από την έκρηξη πρέπει να ήταν οι εξής: έπεσαν τρεις (3) τοίχοι του σηκού, η πρόσταση του προνάου, έξι (6) κίονες της νότιας και οκτώ (8) της βόρειας πλευράς.
Το 1801 μ.Χ. ο Thomas Bruce, κόμης του Έλγιν, πρεσβευτής της Αγγλίας στην Υψηλή Πύλη, κατάφερε να αποσπάσει από το Σουλτάνο φιρμάνι με το οποίο του δινόταν η άδεια να αφαιρέσει από τις χώρες που βρίσκονταν στη δικαιοδοσία του σουλτάνου, ό,τι αρχαιότητα ήθελε. Έτσι ο Έλγιν απέσπασε από την Ακρόπολη διάφορα γλυπτά. Στην προσπάθειά του να αρπάξει όσο περισσότερα μπορούσε, προκάλεσε και μεγάλες ζημιές. Συνολικά μετέφερε στο Λονδίνο δεκαοκτώ (18) αγάλματα από τα αετώματα, δεκαπέντε (15) μετόπες και πενήντα (50) λίθους από τη ζωφόρο μήκους εβδομήντα πέντε (75) μέτρων. Το 1815 το Βρετανικό Μουσείο αγόρασε από τον Έλγιν τα γλυπτά του Παρθενώνα.
Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 η Ακρόπολη απελευθερώνεται στην αρχή από τους Έλληνες, όμως θα πολιορκηθούν αργότερα από το στρατό του Κιουταχή πασά. Το 1827 οι Τούρκοι κυριεύουν την Ακρόπολη και φεύγουν οριστικά το 1833. Αρχίζει η απομάκρυνση των ερειπίων του οικισμού που είχε σχηματιστεί με τον καιρό πάνω στον ιερό βράχο. Το 1885 ξεκινούν οι ανασκαφές που θα φέρουν στο φως όσα είχαν θάψει οι Αθηναίοι μετά την περσική καταστροφή του 480 π.Χ. Το 1898 αρχίζει η προσπάθεια για την αναστήλωση των μνημείων που συνεχίστηκε μέχρι το Β' παγκόσμιο πόλεμο.
Ο Παρθενώνας αποτελεί το λαμπρότερο μνημείο της αθηναϊκής πολιτείας και τον κολοφώνα του δωρικού ρυθμού. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 448/7 π.Χ. και τα εγκαίνια έγιναν το 438 π.Χ. στα Μεγάλα Παναθήναια, ενώ ο γλυπτός διάκοσμος περατώθηκε το 433/2 π.Χ. Σύμφωνα με τις πηγές, οι αρχιτέκτονες που εργάστηκαν ήταν ο Ικτίνος, ο Καλλικράτης και πιθανόν ο Φειδίας, που είχε και την ευθύνη του γλυπτού διάκοσμου. Είναι ένας από τους λίγους ολομάρμαρους ελληνικούς ναούς και ο μόνος δωρικός με ανάγλυφες όλες του τις μετόπες. Πολλά τμήματα του γλυπτού διακόσμου, του επιστυλίου και των φατνωμάτων της οροφής έφεραν γραπτό διάκοσμο με κόκκινο, μπλε και χρυσό χρώμα. Χρησιμοποιήθηκε πεντελικό μάρμαρο, εκτός από το στυλοβάτη που κατασκευάστηκε από ασβεστόλιθο.
Οι μετόπες της ανατολικής πλευράς απεικονίζουν τη Γιγαντομαχία. Στην δυτική παριστάνεται Αμαζονομαχία, στη νότια Κενταυρομαχία και στη βόρεια σκηνές από τον Τρωικό πόλεμο. Η ζωφόρος απεικονίζει την πομπή των Παναθηναίων, την πιο μεγάλη θρησκευτική γιορτή των αρχαίων Αθηνών, και περιλαμβάνει μορφές θεών, ζώων και περίπου 360 μορφές ανθρώπων. Τα δύο αετώματα του ναού απεικονίζουν σκηνές από την μυθολογία: πάνω από την κύρια είσοδο του ναού, στα ανατολικά, την γέννηση της Αθηνάς και στην δυτική πλευρά την διαμάχη Αθηνάς και Ποσειδώνα για την κατοχή της αττικής γης. Αν και ο ναός αυτός διέφερε από άλλους δωρικούς ναούς όσον αφορά στην έκταση της διακόσμησής του, παρόλα αυτά η διακόσμηση αυτή δεν επηρέαζε την ενότητα του συνόλου, έτσι ώστε να δημιουργείται μια ισορροπημένη, ιδανική αρχιτεκτονική μορφή.
Δωρικός Ρυθμός ονομάζεται στην αρχαία ελληνική αρχιτεκτονική και ειδικότερα στη ναοδομία ο ρυθμός εκείνος, που διακρίνεται για τη λιτότητα, την αυστηρότητα και τη μνημειακότητά του από τον πιο διακοσμητικό Ιωνικό Ρυθμό. Xαρακτηριστικά στοιχεία του είναι οι δίχως βάση κίονες, τα λιτά κιονόκρανα, η αποκαλούμενη δωρική ζωφόρος με τρίγλυφα και μετόπες, και γείσο διαφορετικής τομής. Στις ορατές επιφάνειες του κτηρίου συνήθως εφαρμόζεται ιδιαίτερης μορφής διάκοσμος.
Οι απαρχές του Δωρικού Ρυθμού πιστεύεται ότι βρίσκονται στο Άργος και την Κόρινθο, δύο σημαντικά δωρικά κέντρα τέχνης κατά τη Γεωμετρική Περίοδο (8ος αι. π.Χ.). Ωστόσο από τά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα τόσο πρώιμης εποχής δεν έχουν σωθεί, αφού μάλιστα για την κατασκευή τους θα πρέπει να είχε χρησιμοποιηθεί κυρίως ξύλο
Από την ανέγερση ως σήμερα.
Η πρώτη καταστροφή του ναού έγινε το 267 μ.Χ. από τους Έρουλους (ένα λαό σκανδιναβικής προέλευσης), οι οποίοι κατέλαβαν την Αθήνα και πυρπόλησαν τον Παρθενώνα. Καταστράφηκε η αρχική στέγη, ολόκληρη η εσωτερική κιονοστοιχία, ενώ έπαθαν σοβαρές ζημιές οι τοίχοι του σηκού. Περίπου εκατό χρόνια αργότερα έγιναν κάποιες διορθώσεις, όχι και τόσο πετυχημένες, την περίοδο που ήταν αυτοκράτορας ο Ιουλιανός ο Παραβάτης.
Το 529 μ.Χ. ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ιουστινιανός διατάζει το κλείσιμο των φιλοσοφικών σχολών της αρχαιότητας. Οι φιλόσοφοι εγκαταλείπουν την Αθήνα η οποία μετατρέπεται σε μικρή και ασήμαντη επαρχιακή κωμόπολη. Ο Χριστιανισμός επιβάλλεται και ο Παρθενώνας γίνεται εκκλησία της του Θεού Σοφίας. Το 1205 μ.Χ. οι Φράγκοι καταλαμβάνουν την Αθήνα και ο Παρθενώνας γίνεται ο καθεδρικός ναός του.
Το 1456 μ.Χ. ο Τούρκος Ομάρ Τουραχάν, στρατηγός του Μωάμεθ, κυριεύει την Αθήνα και ο Παρθενώνας μετατρέπεται σε τζαμί. Το 1674 ο Charles-Francois Olier μαρκήσιος De Nointel επισκέπτεται την Αθήνα με το ζωγράφο Jacques Carrey στην ακολουθία του. Ο Carrey έκανε λεπτομερή σχέδια του Παρθενώνα και των γλυπτών. Τα σχέδια αυτά είναι ανεκτίμητα, γιατί απεικονίζουν λεπτομερειακά τον Παρθενώνα λίγο πριν από την καταστροφή του.
Το 1687 ο βενετσιάνικος στρατός με το Μοροζίνι πολιορκεί τους Τούρκους που βρίσκονταν στην Ακρόπολη. Μια οβίδα έπεσε στον Παρθενώνα, που χρησιμοποιούταν ως πυριτιδαποθήκη και προκάλεσε έκρηξη με αποτέλεσμα την ανατίναξη του κτιρίου, μεγάλα τμήματα του οποίου καταστράφηκαν ή εκσφενδονίστηκαν. Ο Μοροζίνι τελικά κυρίευσε την Ακρόπολη και στην προσπάθειά του να κλέψει κάποια γλυπτά προκάλεσε κι άλλες ζημιές. Τον επόμενο χρόνο ο Μοροζίνι εγκατέλειψε την Αθήνα και επέστρεψαν οι Τούρκοι. Οι ζημιές από την έκρηξη πρέπει να ήταν οι εξής: έπεσαν τρεις (3) τοίχοι του σηκού, η πρόσταση του προνάου, έξι (6) κίονες της νότιας και οκτώ (8) της βόρειας πλευράς.
Το 1801 μ.Χ. ο Thomas Bruce, κόμης του Έλγιν, πρεσβευτής της Αγγλίας στην Υψηλή Πύλη, κατάφερε να αποσπάσει από το Σουλτάνο φιρμάνι με το οποίο του δινόταν η άδεια να αφαιρέσει από τις χώρες που βρίσκονταν στη δικαιοδοσία του σουλτάνου, ό,τι αρχαιότητα ήθελε. Έτσι ο Έλγιν απέσπασε από την Ακρόπολη διάφορα γλυπτά. Στην προσπάθειά του να αρπάξει όσο περισσότερα μπορούσε, προκάλεσε και μεγάλες ζημιές. Συνολικά μετέφερε στο Λονδίνο δεκαοκτώ (18) αγάλματα από τα αετώματα, δεκαπέντε (15) μετόπες και πενήντα (50) λίθους από τη ζωφόρο μήκους εβδομήντα πέντε (75) μέτρων. Το 1815 το Βρετανικό Μουσείο αγόρασε από τον Έλγιν τα γλυπτά του Παρθενώνα.
Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 η Ακρόπολη απελευθερώνεται στην αρχή από τους Έλληνες, όμως θα πολιορκηθούν αργότερα από το στρατό του Κιουταχή πασά. Το 1827 οι Τούρκοι κυριεύουν την Ακρόπολη και φεύγουν οριστικά το 1833. Αρχίζει η απομάκρυνση των ερειπίων του οικισμού που είχε σχηματιστεί με τον καιρό πάνω στον ιερό βράχο. Το 1885 ξεκινούν οι ανασκαφές που θα φέρουν στο φως όσα είχαν θάψει οι Αθηναίοι μετά την περσική καταστροφή του 480 π.Χ. Το 1898 αρχίζει η προσπάθεια για την αναστήλωση των μνημείων που συνεχίστηκε μέχρι το Β' παγκόσμιο πόλεμο.
ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΟΖΟΝΤΟΣ
Πως επηρεάζει η τρύπα του όζοντος το περιβάλλον και τον άνθρωπο...
Το φως του ήλιου που φθάνει γήινη επιφάνεια περιέχει δύο είδη υπεριώδη που συμβαλει
στο ηλιακό έγκαυμα και ξεφλούδισμα,
στον καρκίνο του δέρματος,
καθώς επίσης και στο πρόωρο ζάρωμα του δέρματος
Η Γήινη ατμόσφαιρα προστατεύει τους ζωντανους οργανισμούς από την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου. Εάν όλη η υπεριώδης ακτινοβολία που φτάνει στη γη από τον ήλιο επιτρέπονταν να φθάσει στην επιφάνεια της γης, η ζωή στη γη πιθανώς θα καταστρεφόταν.
Ευτυχώς, το στρώμα όζοντος της ατμόσφαιρας απορροφά σχεδόν όλη τη υπεριώδη ακτινοβολία
Εντούτοις, η υπεριώδης ακτινοβολία δεν είναι αποκλειστικά επιβλαβής. Ένα μεγάλο ποσοστό της βιταμίνης D που οι άνθρωποι και τα ζώα χρειάζονται για την καλή υγεία παράγεται όταν ακτινοβολείται το δέρμα του ανθρώπου ή του ζώου με υπεριώδεις ακτίνες.
Οι γιατροί συστήνουν ότι οι άνθρωποι πρέπει να αποφεύγουν τον ήλιο στην αιχμή του (από 10 π.μ. ως 4 μ.μ.), να επιζητούν τη σκιά, και να καλύπτονται με ρούχακαι καπέλο.
Συστήνουν επίσης την τακτική χρήση αντιηλιακού, η οποία έχει αποδειχθεί μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου δέρματος. Επειδή ο καρκίνος δέρματος αναπτύσσεται αργά κατά τη διάρκεια πολλών ετών, είναι σημαντικό ότι η προστασία από τον πάρα πολύ ήλιο αρχίζει στην παιδική ηλικία
Μια μείωση όζοντος 10% μπορεί να έχει ολέθριες επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπου , εξασθενώντας το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού και αυξάνοντας τα κρούσματα καρκίνου του δέρματος
Τι είναι το όζον...
Το όζον (από την ελληνική λέξη "όζω" - μυρίζω), είναι μια αλλοτροπική μορφή οξυγόνου που έχει τρία άτομα σε κάθε μόριο, με μοριακό τύπο O3.
Είναι ένα απαλό μπλε, ιδιαίτερα δηλητηριώδες αέριο με μια ισχυρή μυρωδιά
Χρησιμοποιείται στον καθαρισμό του ύδατος, την αποστείρωση του αέρα, και τη λεύκανση ορισμένων τροφίμων
Στα ψηλά στρώματα της ατμόσφαιρας το όζον έχει έναν χρησιμότατο για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον ρόλο, να κατακρατεί την επικίνδυνη υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία.
Τι είναι η τρύπα του όζοντος
Το όζον λειτουργεί ως "γυαλί ηλίου" για τη γη μας, δηλαδή την προστατεύει από τις βλαβερές ακτινοβολίες του ήλιου
Η τρύπα του όζοντος είναι το αποτέλεσμα της μόλυνσής του. Η μόλυνση αυτή προκαλεί, όχι την καταστροφή, αλλά την ελαχιστοποίηση του, όζοντος .
Το όζον αναπαράγεται μόνο του, αλλά με αργότερους ρυθμούς απ' ότι το καταστρέφουμε.
Συμπέρασμα: Αν η μόλυνση του όζοντος σταματήσει, τότε ΙΣΩΣ μετά από πολλά χρόνια ξαναποκτήσει την ποσότητα που είχε πρώτα. Όμως, από έρευνες επιστημόνων, το παραπάνω είναι πολύ ΑΠΙΘΑΝΟ
Κύρια αιτία για την τρύπα του όζοντος θεωρείται η επίδραση των χλωροφθοριοανθράκων που χρησιμοποιούνται σε ψυκτικά μηχανήματα(ψυγεία κληματιστικα ) , αεροζόλ κ.α. Το όζον καταστρέφεται και από τα αέρια των αεριωθουμένων αεροπλάνων.
Την 16 Σεπτεμβρίου, εορτάζεται από τα Ηνωμένα Έθνη, η Παγκόσμια Ημέρα Προστασίας του Όζοντος, με σημείο αναφοράς το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, που υπογράφηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1987. Είναι γνωστό ότι σύμφωνα με αυτό οι κυβερνήσεις πρέπει να ελέγχουν την παραγωγή και τη χρήση των ουσιών που ευθύνονται για την καταστροφή της οζονόσφαιρας.
ΣυμφωνίαΤον Σεπτέμβριο, του 2007 σχεδόν 200 χώρες συμφώνησαν να επιταχύνουν τις διαδικασίες που θα οδηγήσουν στην αποβολή των υδροχλωροφθορανθράκων (HCFCs), μιας κατηγορίας χημικών ουσιών που καταστρέφει το όζον. Μετά από διαπραγματεύσεις, που επιτεύχθηκαν σε μια διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του ΟΗΕ στο Μόντρεαλ, οι αναπτυγμένες χώρες συμφώνησαν να καταργήσουν σταδιακά την παραγωγή HCFCs μέχρι το 2020, ενώ οι αναπτυσσόμενες χώρες έως το 2030, δηλαδή 10 χρόνια νωρίτερα απ ότι είχαν δεσμευθεί.
Η συμφωνία αυτή αλλάζει το χρονοδιάγραμμα που είχε τεθεί το 1987 από το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, το οποίο στοχεύει να αποβάλει τη χρήση των HCFCs.
Το φως του ήλιου που φθάνει γήινη επιφάνεια περιέχει δύο είδη υπεριώδη που συμβαλει
στο ηλιακό έγκαυμα και ξεφλούδισμα,
στον καρκίνο του δέρματος,
καθώς επίσης και στο πρόωρο ζάρωμα του δέρματος
Η Γήινη ατμόσφαιρα προστατεύει τους ζωντανους οργανισμούς από την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου. Εάν όλη η υπεριώδης ακτινοβολία που φτάνει στη γη από τον ήλιο επιτρέπονταν να φθάσει στην επιφάνεια της γης, η ζωή στη γη πιθανώς θα καταστρεφόταν.
Ευτυχώς, το στρώμα όζοντος της ατμόσφαιρας απορροφά σχεδόν όλη τη υπεριώδη ακτινοβολία
Εντούτοις, η υπεριώδης ακτινοβολία δεν είναι αποκλειστικά επιβλαβής. Ένα μεγάλο ποσοστό της βιταμίνης D που οι άνθρωποι και τα ζώα χρειάζονται για την καλή υγεία παράγεται όταν ακτινοβολείται το δέρμα του ανθρώπου ή του ζώου με υπεριώδεις ακτίνες.
Οι γιατροί συστήνουν ότι οι άνθρωποι πρέπει να αποφεύγουν τον ήλιο στην αιχμή του (από 10 π.μ. ως 4 μ.μ.), να επιζητούν τη σκιά, και να καλύπτονται με ρούχακαι καπέλο.
Συστήνουν επίσης την τακτική χρήση αντιηλιακού, η οποία έχει αποδειχθεί μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου δέρματος. Επειδή ο καρκίνος δέρματος αναπτύσσεται αργά κατά τη διάρκεια πολλών ετών, είναι σημαντικό ότι η προστασία από τον πάρα πολύ ήλιο αρχίζει στην παιδική ηλικία
Μια μείωση όζοντος 10% μπορεί να έχει ολέθριες επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπου , εξασθενώντας το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού και αυξάνοντας τα κρούσματα καρκίνου του δέρματος
Τι είναι το όζον...
Το όζον (από την ελληνική λέξη "όζω" - μυρίζω), είναι μια αλλοτροπική μορφή οξυγόνου που έχει τρία άτομα σε κάθε μόριο, με μοριακό τύπο O3.
Είναι ένα απαλό μπλε, ιδιαίτερα δηλητηριώδες αέριο με μια ισχυρή μυρωδιά
Χρησιμοποιείται στον καθαρισμό του ύδατος, την αποστείρωση του αέρα, και τη λεύκανση ορισμένων τροφίμων
Στα ψηλά στρώματα της ατμόσφαιρας το όζον έχει έναν χρησιμότατο για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον ρόλο, να κατακρατεί την επικίνδυνη υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία.
Τι είναι η τρύπα του όζοντος
Το όζον λειτουργεί ως "γυαλί ηλίου" για τη γη μας, δηλαδή την προστατεύει από τις βλαβερές ακτινοβολίες του ήλιου
Η τρύπα του όζοντος είναι το αποτέλεσμα της μόλυνσής του. Η μόλυνση αυτή προκαλεί, όχι την καταστροφή, αλλά την ελαχιστοποίηση του, όζοντος .
Το όζον αναπαράγεται μόνο του, αλλά με αργότερους ρυθμούς απ' ότι το καταστρέφουμε.
Συμπέρασμα: Αν η μόλυνση του όζοντος σταματήσει, τότε ΙΣΩΣ μετά από πολλά χρόνια ξαναποκτήσει την ποσότητα που είχε πρώτα. Όμως, από έρευνες επιστημόνων, το παραπάνω είναι πολύ ΑΠΙΘΑΝΟ
Κύρια αιτία για την τρύπα του όζοντος θεωρείται η επίδραση των χλωροφθοριοανθράκων που χρησιμοποιούνται σε ψυκτικά μηχανήματα(ψυγεία κληματιστικα ) , αεροζόλ κ.α. Το όζον καταστρέφεται και από τα αέρια των αεριωθουμένων αεροπλάνων.
Την 16 Σεπτεμβρίου, εορτάζεται από τα Ηνωμένα Έθνη, η Παγκόσμια Ημέρα Προστασίας του Όζοντος, με σημείο αναφοράς το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, που υπογράφηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1987. Είναι γνωστό ότι σύμφωνα με αυτό οι κυβερνήσεις πρέπει να ελέγχουν την παραγωγή και τη χρήση των ουσιών που ευθύνονται για την καταστροφή της οζονόσφαιρας.
ΣυμφωνίαΤον Σεπτέμβριο, του 2007 σχεδόν 200 χώρες συμφώνησαν να επιταχύνουν τις διαδικασίες που θα οδηγήσουν στην αποβολή των υδροχλωροφθορανθράκων (HCFCs), μιας κατηγορίας χημικών ουσιών που καταστρέφει το όζον. Μετά από διαπραγματεύσεις, που επιτεύχθηκαν σε μια διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του ΟΗΕ στο Μόντρεαλ, οι αναπτυγμένες χώρες συμφώνησαν να καταργήσουν σταδιακά την παραγωγή HCFCs μέχρι το 2020, ενώ οι αναπτυσσόμενες χώρες έως το 2030, δηλαδή 10 χρόνια νωρίτερα απ ότι είχαν δεσμευθεί.
Η συμφωνία αυτή αλλάζει το χρονοδιάγραμμα που είχε τεθεί το 1987 από το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, το οποίο στοχεύει να αποβάλει τη χρήση των HCFCs.
Κυριακή 19 Απριλίου 2009
ΑΝΕΚΔΟΤΑ
ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ΗΤΑΝ Ο ΣΚΑΣΕ ΚΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ . ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΠΡΟΧΟΡΟΥΣΑΝ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΡΚΟ ΛΕΕΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΣΤΟΝ ΣΚΑΣΕ
-ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΚΑΤΟΥΡΙΣΩ.
-ΠΑΝΕ ΚΑΤΟΥΡΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΟΝ ΘΑΜΝΟ.(ΤΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΣΚΑΣΕ)
ΟΤΑΝ ΕΦΥΓΕ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΕΡΝΑΕΙ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΡΩΤΑΕΙ ΤΟΝ ΣΚΑΣΕ:
-ΠΩΣ ΣΕ ΛΕΝΕ?????
-ΣΚΑΣΕ.(ΑΠΑΝΤΑΕΙ)
-ΠΩΣ ΣΕ ΛΕΝΕ. (ΞΑΝΑΡΩΤΑ Η ΚΥΡΙΑ)
-ΣΚΑΣΕ.(ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΕΚΕΙΝΟΣ)
-Ε ΠΩΣ ΣΕ ΛΕΝΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ.(ΡΩΤΑ Η ΠΛΕΟΝ ΕΚΝΕΥΡΙΣΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΝ ΣΚΑΣΕ)
-Ε ΣΚΑΣΕ.(ΤΗΣ ΞΑΝΑΛΕΕΙ ΓΙΑ ΤΡΙΤΗ ΦΟΡΑ)
-ΠΟΥ ΠΗΓΕ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΣΟΥ.(ΡΩΤΑΕΙ Η ΚΥΡΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΝΤΑΣ ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΕΙ)
-ΠΗΓΕ ΝΑ ΚΑΤΟΥΡΗΣΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΜΝΟ.(ΑΠΑΝΤΑ)
-ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΚΑΤΟΥΡΙΣΩ.
-ΠΑΝΕ ΚΑΤΟΥΡΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΟΝ ΘΑΜΝΟ.(ΤΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΣΚΑΣΕ)
ΟΤΑΝ ΕΦΥΓΕ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΕΡΝΑΕΙ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΡΩΤΑΕΙ ΤΟΝ ΣΚΑΣΕ:
-ΠΩΣ ΣΕ ΛΕΝΕ?????
-ΣΚΑΣΕ.(ΑΠΑΝΤΑΕΙ)
-ΠΩΣ ΣΕ ΛΕΝΕ. (ΞΑΝΑΡΩΤΑ Η ΚΥΡΙΑ)
-ΣΚΑΣΕ.(ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΕΚΕΙΝΟΣ)
-Ε ΠΩΣ ΣΕ ΛΕΝΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ.(ΡΩΤΑ Η ΠΛΕΟΝ ΕΚΝΕΥΡΙΣΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΝ ΣΚΑΣΕ)
-Ε ΣΚΑΣΕ.(ΤΗΣ ΞΑΝΑΛΕΕΙ ΓΙΑ ΤΡΙΤΗ ΦΟΡΑ)
-ΠΟΥ ΠΗΓΕ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΣΟΥ.(ΡΩΤΑΕΙ Η ΚΥΡΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΝΤΑΣ ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΕΙ)
-ΠΗΓΕ ΝΑ ΚΑΤΟΥΡΗΣΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΜΝΟ.(ΑΠΑΝΤΑ)
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)